content

„Polski Londyn”, Rafał Habielski

Pozycja zdecydowanie najprzyjemniejsza w odbiorze ze wszystkich książek poświęconych zagadnieniu londyńskiej emigracji. Mały format, wiele wspaniale ilustrujących tekst fotografii oraz przystępnie podana treść – to wszystko powoduje, iż „Polski Londyn” Rafała Habielskiego jest książką na jeden wieczór.

Ambitny projekt ujęcia tak szerokiego tematu jak emigracja powojenna w Wielkiej Brytanii w jednej, do tego niezbyt obszernej książce, wydaje się być narażony na grzech pychy. Owszem, wiele wątków zostało zapewne zniekształconych przez zbytnią lapidarność sformułowań. Jednak niedostatek erudycyjności zostaje zbilansowany przez coś innego. Mianowicie przekrojowość tej pozycji pozwala poczuć, właśnie bardziej poczuć aniżeli zrozumieć, wielopłaszczyznowość żywiołu emigracyjnego. Poza rozdziałami poświęconymi historii wojennej i politycznej odnajdujemy tu także informacje o emigracyjnym kabarecie, wydawnictwach książkowych i prasowych, życiu społecznym i kulturalnym tytułowego „polskiego Londynu”. czytaj więcej >

content

„Czy mogą Panowie zrobić miejsce?” – rzecz o Stefanii Kossowskiej, Natalia Zakrzewska

Panteon sław polskiej emigracji wojennej i powojennej wydaje się być wypełniony po brzegi: gen. Anders, gen. Sosnkowski, gen. Maczek, Edward Raczyński, Tomasz Arciszewski, Mieczysław Grydzewski, Tymon Terlecki, Marian Hemar, Zbigniew Nowakowski, Jerzy Giedroyć, Juliusz Mieroszewski, Jan Nowak Jeziorański, Jan Lechoń, Gustaw Herling Grudziński, Witold Gombrowicz… można by tak długo wymieniać. Zagłębiając się w życie emigracji okazuje się, że obraz ten nie jest pełen bez kilku nazwisk nieznanych szerszej publiczności. Jedną z tych osób jest niewątpliwie Stefania Kossowska, która zmarła w 2003 r. w Wielkiej Brytanii w wieku 94 lat. Były to lata wypełnione pracą dziennikarską, publicystyczną, spotkaniami z ludźmi, podróżami. czytaj więcej >

content

Historia obecności Polaków w Wielkiej Brytanii, Jan Maciejewski

Polska może się poszczycić jedną z dłuższych i bardziej okazałych tradycji emigracyjnych w świecie. Wyjątkowy charakter polskiej emigracji nie wynika jednak ze statystyki, ale z odmiennych niż to zwykle bywało przyczyn i celów. Nieprzypadkowo historia polskiego wychodźstwa przebiega równolegle do historii politycznej i polskich problemów z państwowością. Wyjeżdżaliśmy z ziem polskich nie „za chlebem”, ale „za państwem” – by poza geograficzną i socjologiczną Polską walczyć o Polskę pełną – państwową i polityczną. czytaj więcej >

content

Brits living in Poland, Olivia Alford

It is impossible to know how many British people are currently living permanently in Poland at present, given that as fellow European Union citizens, they are not obliged to register. However, registering your stay in Poland is no straight-forward affair, and it is often necessary to have all your documentation translated into Polish and be prepared to spend a lot of time in a queue, to be asked lots of seemingly irrelevant questions and to spend most of your day doing it. Many British people who have moved to live and work in Poland permanently have done so for a multitude of reasons. Some have moved with their Polish spouses back to Poland to set up family homes. Others have taken advantage of the good business opportunities which have presented themselves since Poland joined the European Union in 2004. The demand for English language tuition by native speakers in both language schools and privately means that many British people have also been able to set themselves up as TEFL/ESL teachers in Polish towns and cities. czytaj więcej >

content

Brytyjska dyplomacja wobec Polski w okresie międzywojennym – sojusz polsko-brytyjski, Maria Bernat

Politykę zagraniczną Wielkiej Brytanii scharakteryzować można próbą utrzymania równowagi sił w Europie. Ze względu na swoje położenie geograficzne Wielka Brytania bardzo często zmuszona była do zawierania nietrwałych sojuszów, w celu obrony swoich wpływów w Europie i koloniach. Oznaczało to, że żadne z państw europejskich nie miałoby szansy na uzyskanie hegemonii polityczno-gospodarczej na kontynencie. W razie konfliktu Wielka Brytania byłaby decydującą siłą, która – przynajmniej teoretycznie – mogłaby przywrócić status quo. Naturalnym wrogiem była Francja, wynikało to z przyczyn zarówno geograficznych, jak i historycznych. Celem brytyjskiej dyplomacji w okresie międzywojennym było uniknięcie dominacji francuskiej na kontynencie. Widać to wyraźnie w polityce odnoszącej się do odbudowy pozycji powojennych Niemiec. czytaj więcej >